Een overvolle metro of bus, een wachtzaal waar geen plekje meer vrij is, aanschuiven aan een loket, een volle lift… 
Je vergaat van de pijn, en kan niet lang rechtstaan, en trappen doen gaat helemaal niet.
Mensen met reuma stuiten vaak op onbegrip in zulke situaties.
Want je ziet er toch niet ziek uit? Jij kan toch wel blijven rechtstaan of de trap nemen? Jij bent toch nog jong?
Artikel in De Morgen. Titel “Kan je ontstekingsreuma ‘wegeten’? ‘Ik merkte al snel dat ik me minder moe voelde door een aantal dingen te schrappen’”.
Voeding is geen mirakel oplossing, en de titel vind ik wel ongelukkig gekozen en wat kort door de bocht.
Maar voeding kan wel – net zoals andere levensstijlaanpassingen (bewegen, roken, alcohol, …) een impact hebben op je gezondheid.
Je weet dat je chronisch ziek bent …Als je vijf ziekenhuisafspraken in één week hebt … Oorspronkelijk gepubliceerd op de Facebookpagina van Spondygazet op 7 april 2023. Lees verder Wachtzaal na wachtzaal …
Als jullie mij eens willen horen, of zien.
Naast de ziekte van Bechterew (Spondyloartritis) heb ik ook de ziekte van Crohn. Begin dit jaar deed ik als ‘patient expert’ mee aan een reeks over IBD en voeding.
Lees verder “The Gut Feeling – over IBD en voeding”
Ik ben weer aan het wachten …. wachten … wachten ….
Chronisch ziek betekent ook ontelbare uren die ik al in wachtzalen versleten heb.
Overlaatst, bij het maken van een afspraak:
Ik was een prille twintiger toen ik begin jaren ’90 de diagnoses ziekte van Crohn en ziekte van Bechterew (toen nog automatisch met die naam benoemd, nu Spondyloartritis) kreeg.
Lees verder “Schrijven als uitlaatklep. Spondygazet in the picture”
Sedert een aantal jaren gebruik ik soms een rolstoel.
Lees verder “Niet alle rolstoelgebruikers zijn verlamd”
De eerste tekenen dat er iets ‘mis’ was met mijn lijf kwamen er toen ik zo’n 16 of 17 jaar was.
Lees verder “‘Maar er is niets te zien op de foto’s. Alles is oké’. Of toch niet.”
2020 is voor mij een moeilijk jaar geweest. Ja, dat lijkt wel een makkelijk inkoppertje. Met een wereldwijde pandemie die zowat alle 8 miljard mensen op deze planeet op één of andere manier getroffen heeft is het voor de meesten wellicht wel een moeilijk jaar geweest. En nog steeds. Ook voor ons.
Komt daar bij dat mijn man eind 2019 op weg naar het werk op zijn fiets werd aangereden door een auto, en er een lange en moeilijke revalidatie volgde. In maart 2020 begon ons leven er eindelijk weer wat ‘normaal’ uit te zien, en net toen kwam Corona en werd ons sociaal leven – weeral – op slot gezet.
SpondyGazet 