Interview met Elisabeth Lucie Baeten over jarenlange zoektocht naar diagnose op VRT. Naar aanleiding van haar boek ‘Er is niks’.
Alhoewel het niet specifiek over reuma gaat, is dit ook heel herkenbaar voor mensen met reuma, of reumatische klachten.
Bij #spondyloarthritis of de ziekte van #Bechterew duurt het meestal jááááren vooraleer de diagnose gesteld wordt.
Dokters die je niet geloven,
● omdat er niets te zien is op XR’s
● omdat je geen verhoogde ontstekingswaarden hebt
● of omdat ze je als vrouw niet serieus nemen (‘want Bechterew, dat is toch een mannenziekte?’ = FOUT!)
Bij mij lag er 3-4 jaar tussen eerste symptomen en diagnose van SpA en ziekte van Crohn.
En bij jou?
QUOTES uit het artikel op VRT:
Door het uitblijven van een diagnose begon Baeten aan zichzelf te twijfelen. “Op een bepaald moment ga je geloven dat er niets is”, vertelt ze. “Terwijl je lichaam duidelijk pijn aangeeft. Je moet voortdurend bewijzen dat je klachten echt zijn.”
Een belangrijke frustratie in haar verhaal is de manier waarop artsen onzekerheid communiceren. “Een arts zou moeten zeggen: ‘ik vind niets op dit onderzoek’ en niet ‘er is niets’. Maar op den duur ga je geloven dat er dus niets is.”
SpondyGazet 