Wachtzalen. Veel kans dat jij er ook noodgedwongen al heel wat tijd in hebt doorgebracht. Het zijn vaak niet de meest aangename plekken.
Ik heb nog maar zelden in een aangename wachtkamer mogen vertoeven. Een plek waar de tijd rap voorbij gaat, waar je even kan vergeten dat je ziek bent, waar de tikkende tijd niet zo overheersend aanvoelt als verloren tijd.
De ene stoel is al wat comfortabeler dan de andere, maar meestal is het toch een kleine nachtmerrie om er een kwartier (of vaak veel langer!) in te moeten wachten (zie onze blog: Bechterew en de ideale stoel).
Neon lichten die aan het knipperen zijn. Geen glimp van de buitenwereld kunnen opvangen. Een kleine gesloten ruimte waar je met zijn tienen of meer opeengepakt zit, en je de bacteriën zo door de lucht voelt vliegen. Geef me adem! Zet een raam open! Of soms is de wachtplek wel een open ruimte, maar zit je gewoon ergens in een gang van het ziekenhuis geparkeerd. Tientallen mensen die rakelings langs je heen en weer lopen. Jou aanstaren. Ook niet echt aangenaam.
Ook al vaak meegemaakt dat de radio slecht afgesteld staat en door ruis verstoord gewauwel uitkraamt. Aargh, dan nog liever geen muziek! Tijdschriften op het tafeltje die al enkele jaren meegaan en die al door honderden handen gegaan zijn. Niets interessants, niets nieuws. Niets om handen, niets te doen.
Beste dokter, zit eens zelf een uur in je wachtzaal
Ik vraag me af hoe de dokter het zelf zou ervaren om eens een uurtje in zijn eigen wachtzaal te moeten doorbrengen. Zonder dat hij op voorhand weet dat het voor een uur is natuurlijk. Want dat weten wij, patiënten ook niet natuurlijk. Soms zitten we er tien minuutjes, soms spendeer je er enkele uren. Niet zeker wanneer je binnengroepen gaat worden.
Maar hoe maak je een wachtzaal aangenamer? Er zijn natuurlijk de pijnpunten die ik hierboven heb vernoemd (de verlichting en verluchting, de radio, de tijdschriften, …), maar zelfs als dat er allemaal is, blijft het meestal nog steeds een doodse en saaie bedoening. Ik fantaseer soms als ik in de wachtzaal zit, hoe het anders zou kunnen. Moest nu daar in die hoek, drie hometrainers opgesteld staan? Moest er nu een step zijn! Moest er nu in plaats van de 5deherhaling van het Journaal een aerobics les op TV getoond worden, waarbij wie wil meedoen in de wachtzaal dat mag doen! En enkele gezelschapspelletjes om de tijd te doden… Bewegen en interactief bezig zijn terwijl je moet wachten. Het zou al iets zijn.
Hoe is de wachtkamer bij jouw dokter? Wat zou er moeten veranderen aan de wachtkamer om het wachten wat aangenamer te maken?
SpondyGazet 
Een goed verhaal en zeer herkenbaar. Zeker die stoeltjes op een gang zijn een verschrikking. Maar een hometrainer of andere beweegapparaten lijkt me ook niks. Het aanwezig zijn, in het ziekenhuis, kost me al genoeg energie. De tv, als hij er is, ergert me ook. Ik heb zelf geen tv thuis, en dan wordt je alsnog gedwongen naar die zooi erop te kijken. Gewoon fijne stoelen, een koffiemachine die goede koffie geeft en inderdaad een open ruimte, zou al schelen. Een actuele bron van info, hoe het spreekuur verloopt, zou fijn zijn. En verder vrees ik dat het niet leuker te maken is. Beter als je er nooit hoeft te zijn, maar pffff, als ik het optel kom ik uit op jaren.
oh ja, inderdaad, iets om te drinken zou leuk zijn. ben ik eigenlijk in nog geen enkele wachtzaal tegengekomen!
Nou, ik ook zelden. Bij de scopie afdeling in Erasmus en ggz. En dan ook echt lekkere keuzes. Cappuchino, latte, chocomel etc. Ja, dat is echt fijn.
Heel herkenbaar, de meeste wachtkamers zijn een verschrikking. Soms met banken die in een hoek van 90 graden lopen, daar zit zelfs een volkomen fit persoon toch al niet comfortabel op? Wachtkamer van de bedrijfsarts bij de ingang van het gebouw, ook meegemaakt :-). Ik ken één wachtkamer waar ik regelmatig kwam, die prettig was. Een houten tafel met houten stoelen. Geen muziek, veel rust, wel contact met buiten. De receptioniste die je een kopje koffie of thee komt brengen en tijdschriften van rond een maand oud. Voelde een beetje als een leestafel in een café.
dat lijkt me inderdaad toch al een iets aangenamer plek om even te moeten wachten! Leuk dat ze zo attent zijn
ben nog vergeten om de toiletten in de wachtzaal te vermelden!
Zeker als je Crohn hebt (zoals ik) is dat ook wel eens een heikel punt. Dat wordt dan maar voer voor nog eens een andere blogpost!