Ik was geveld. Het mooiste nazomerweertje uit, maar ik kon niets doen.

Het begon met een beetje mottig zijn. Wat meer pijn aan de pezen in mijn schouders en mijn bil. Gerommel in mijn buik. Een buikgriepje dacht ik eerst. Ik had al gehoord dat het de ronde deed. Een dagje of twee uitzieken en het zal wel over zijn dacht ik. Hoopte ik.

Het ging niet over maar pakte me helemaal in. Ik was enkele dagen volledig geveld. Groene diarree tot je je zo leeg voelt dat je je afvraagt vanwaar het nog kan komen. Nauwelijks iets kunnen eten. ’s Nachts liggen kronkelen van de misselijkheid en de ontstekingspijnen in mijn schouders, heupen en ellebogen. Niet op tijd bij het toilet geraken om er dan een kwartier te moeten blijven opzitten. Leeg. helemaal leeg…

Tijdens de dag van de zetel naar de WC zwalpen en dan totaal uitgeput terug in de zetel neerploefen. Een universum aan sterretjes zien. Nauwelijks rechtop kunnen zitten. Ik was in enkele dagen tijd 5kilo vermagerd. Enorm vochtverlies, waardoor mijn nierfunctie dan natuurlijk ook verstoord was. Gevaarlijk lage bloeddruk van 8/4. Proberen zoveel mogelijk te drinken. Zouten innemen. Eten…, ik moet proberen iets te eten! Langzaam kauwen. Proberen binnen te houden.  Elk hapje meer is een overwinning.

owé diegene die straks durft te zeggen dat ik er goed uitzie omdat ik nu weer een kledingmaatje minder heb

Geniet nog van de mooie nazomerdag!, zei weerman Frank telkens met de brede glimlach. Ik wou best wel, maar waar ik anders de 25° ervaar als een aangenaam tuintemperatuurtje, sloeg het het felle zonlicht en de warmte nu als een drukkende hitte op me neer. Draaierig. Nauwelijks enkele stappen kunnen zetten. Snel terug naar binnen.
Partner die me moest helpen om me te wassen omdat ik anders bang was dat ik onder de douche van mijn sies zou draaien. En door het gebrek aan beweging en oefeningen werd ik ook zo stijf als een plank. Helemaal niet bevorderlijk voor de Bechterew.

Het gaat geleidelijk aan wat beter nu. Ik kan al terug wat meer eten, een beetje rondlopen, iets doen. Bij elke 100g die de weegschaal terug optelt ben ik blij.
Maar het was wel weer schrikken. De onvoorspelbaarheid van Crohn. Vanwaar komt zo’n opstoot toch zo plots? Het besef ook dat het nooit ‘over’ is, dat het altijd kan terugkomen. En nu begint ook weer de zoektocht naar de gepaste behandeling. Aanpassen van de medicatie. Weer iets anders uitproberen. Hopen dat de ontstekingswaarden in mijn bloed zullen zakken. Hopen dat ik er niet teveel nevenwerkingen van zal hebben. Hopen dat de Bechterew ook niet weer de kop opsteekt.

Crohn. ’t is inderdaad shit. En owé diegene die straks durft te zeggen dat ik er goed uitzie omdat ik nu weer een kledingmaatje minder heb.

De ziekte van Crohn is meer dan ‘een beetje last van je darmen’

De ziekte van Crohn komt vaak samen voor met de ziekte van Bechterew (spondylitis ankylosans).

De ziekte van Crohn is een chronische auto-immuunziekte. Meest vaak voorkomend zijn ontstekingen in het colon, dikke darm en dunne darm. Maar de ziekte van Crohn kan alle delen van je gastro-intestinaal stelsel aantasten: bij wijze van spreken van je mond tot je kont. Daarnaast kan je ook ontstekingen krijgen in je gewrichten, pezen en ook in je ogen.
Door de ontsteking krijg je zweren in je darm, die littekens achterlaten. Daardoor kan je ook darmperforaties (een doorboring van je darm), vernauwingen (voedsel kan niet meer door) of fistels (een kanaaltje van je darm naar ergens anders, bv. je buikwand of je bil) krijgen.
Klassieke symptomen zijn hevige buikpijn, krampen, diarree (soms wel tot 20X per dag of meer!), bloed en slijmverlies bij stoelgang, misselijkheid, geen eetlust, vermoeidheid, gewrichtspijn, bloedarmoede. Doordat je darmen slechter werken neem je ook minder makkelijk voedingsstoffen op (ijzertekort, geen opname B12, …) en kan je fel vermageren.

CCUVN, Crohn en Colitis Ulcerosa Vereniging Nederland

CCU, Crohn en Colititis Ulcerosa vzw, Vlaanderen.

Poster “Shit! Maar dan Chronisch” is een campagne van CCUVN.