Deze week kopte De Standaard ‘Belg met chronische aandoening werkt zelden‘. Volgens het artikel is België het enige van de ‘rijke’ EU-landen waar minder dan de helft van de mensen ‘met een langdurige aandoening’ – een handicap of een chronische ziekte – aan het werk is.

In België zou maar 45 procent van de mensen met een ‘langdurige aandoening’ werk hebben; de rest is afhankelijk van uitkeringen.
In Zweden bv. ligt dat aandeel met 70% werkenden onder de chronisch zieken veel hoger.Verder citeren we: “Omdat er in België zo weinig langdurig zieken werken, werd verwacht dat zij het hoogst aantal uren zouden presteren: maar daar is niets van aan, ze werken in België het minst aantal uren.“
De cijfers halen ze uit een rapport van het Nederlands Sociaal en Cultureel Planbureau (we hebben het desbetreffende rapport er nog niet online gevonden).

Wat een negatieve berichtgeving in De Standaard! Volgens deze cijfers werkt dus bijna de helft van de chronisch zieken wél, maar de titel erboven kopt dat de Belg met een chronische aandoening zelden werkt. Ook in het artikel een negatieve teneur: er werken ‘zo weinig’ chronisch zieken, terwijl dus wel bijna één op twee WEL werkt!
Want zo zou je het ook kunnen rapporteren natuurlijk. Kijk eens aan! Bijna de helft van de chronisch zieken of mensen met een handicap werkt wel! Misschien mensen die al jaren aan een stuk pijn hebben, een ellenlange lijdensweg achter de rug hadden vooraleer ze een diagnose kregen of de juiste behandeling kregen, met moeite hun hoofd boven water kunnen houden, maar wel nog proberen alles te doen om toch te werken, misschien voltijds, of soms deeltijds. Die dat laatste restje energie eruit persen om toch nog mee te draaien op de arbeidsmarkt.
En in plaats van het als iets negatiefs te zien dat de helft van de chronisch zieken niet gaat werken en een uitkering krijgt, benadrukken dat wij gelukkig in een land leven waar de sociale solidariteit een vangnet biedt voor die chronisch zieken bij wie het niet meer lukt om te gaan werken!

De negatieve teneur van het artikel stoorde ons ook wel vanwege het plaatje dat bij het artikel staat: blijkbaar een man met ‘rugpijn’ die onderzocht wordt. Toch wel weer een stereotype beeld bevestigen ook. Al die ruglijders die niet meer gaan werken, die van een uitkering leven! Tst, terwijl ze dat in andere landen wel doen hoor …