Wachtzaal na wachtzaal …
Je weet dat je chronisch ziek bent …Als je vijf ziekenhuisafspraken in één week hebt 😵 Oorspronkelijk gepubliceerd op de Facebookpagina van Spondygazet op 7 april 2023. Lees verder Wachtzaal na wachtzaal …
Je weet dat je chronisch ziek bent …Als je vijf ziekenhuisafspraken in één week hebt 😵 Oorspronkelijk gepubliceerd op de Facebookpagina van Spondygazet op 7 april 2023. Lees verder Wachtzaal na wachtzaal …
🌿🌿 Brain fog 🌿🌿
Een vaak gehoorde klacht bij mensen met een chronische ziekte.
Het is zoiets waar je niet direct je vinger op kan leggen. En daarom ook vaak onderschat of genegeerd als klacht door de medische wereld.
Maar dat maakt het er niet minder echt om. 😔
‘Chronisch zieken moeten terug aan het werk’
‘Re-integratie op de werkvloer’.
“Wie langdurig ziek is, zal binnenkort ‘strenger’ worden aangepakt”.
Ik vind de hele ‘framing’ van langdurig zieken vreselijk eenzijdig. 😣 Dit draagt opnieuw bij aan de stigmatisering van chronisch zieken, die vaak al worstelen met hun beperkingen en zelfbeeld.
Het is vandaag #vrouwendag!
Ook voor alle chronisch zieke vrouwen: You Rock! 😘
Enkele van de antwoorden die ik al gekregen heb wanneer ik zeg dat ik pijn heb of me niet goed voel.
Lees verder “Een ‘chronische’ ziekte verdwijnt niet”
2020 is voor mij een moeilijk jaar geweest. Ja, dat lijkt wel een makkelijk inkoppertje. Met een wereldwijde pandemie die zowat alle 8 miljard mensen op deze planeet op één of andere manier getroffen heeft is het voor de meesten wellicht wel een moeilijk jaar geweest. En nog steeds. Ook voor ons.
Komt daar bij dat mijn man eind 2019 op weg naar het werk op zijn fiets werd aangereden door een auto, en er een lange en moeilijke revalidatie volgde. In maart 2020 begon ons leven er eindelijk weer wat ‘normaal’ uit te zien, en net toen kwam Corona en werd ons sociaal leven – weeral – op slot gezet.
Neen, dit gaat niet over parttime werken. Ik ben al een paar jaar niet meer aan het werk. Niet fulltime, en ook niet parttime. Na de diagnose van de ziekte van Crohn en de ziekte van Bechterew heb ik zo’n twintig jaar als een sneltrein doorgeraasd. Eerst gestudeerd en daarna fulltime (en meer) gewerkt. En dan was het vat leeg. Mijn locomotief trok het niet meer. Te veel pijn, te vermoeiend. Geen professionele carrière meer dus, maar dat wilde daarom niet zeggen dat mijn leven ophield te bestaan, dat ik niets meer kan doen, of dat ik niet kan genieten van het leven!
Lees verder “Chronisch ziek zijn en deeltijds leven”
De lente is eindelijk gearriveerd! Driemaal hoera! Ik spring een gat in de lucht! Figuurlijk toch, springen doe ik liever niet meer, ik zou nog wel omhoog geraken denk ik, maar het is het neerkomen dat gevaarlijker is 😉 Lees verder “Ziek? Maar je kan wel …”