Ik heb al 35 jaar de ziekte van #Bechterew (Spondyloartritis) en de ziekte van Crohn.
Naar aanleiding van de Warmste Week heb ik een bijdrage geschreven over ‘onzichtbaar ziek zijn’. Het staat op De Wereld Morgen.

Enkele citaten:

➡️Er klopt volgens hen iets niet aan het plaatje: “Ben jij wel echt ziek? Zo erg kan het toch niet zijn? Veins je dit niet? Fraudeur! En fietsen, op restaurant gaan of in de tuin werken … lukt dan wel?”

➡️Een persoon met een zichtbare beperking die de Mont Ventoux op fietst, wordt op luid applaus onthaald. Wanneer ik met mijn elektrische fiets bergop rijd, word ik soms als lui of gemakzuchtig bekeken.

➡️ De botte reacties, het onbegrip en de roddels doen pijn, en zijn soms nog moeilijker te dragen dan de complicaties van de ziektes zelf.

In het maatschappelijk debat over leven met een beperking (on/toegankelijkheid, validisme, etc) komen ook nauwelijks de stemmen van mensen met een onzichtbare ziekte aan bod. We zijn niet alleen onzichtbaar ziek, maar ook onzichtbaar in de maatschappij.

De volledige tekst kan je lezen op De Wereld Morgen:
https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2025/12/10/onzichtbaar-ziek-en-onzichtbaar-in-de-maatschappij

– Geertrui –