Er wordt nogal wat afgezoend in de lage landen. Kom je bij vrienden of familie , dan geef je mekaar drie zoenen (of soms twee, of vier!). Al of niet met een handdruk erbij. Het is een automatisme, je doet het quasi zonder nadenken . Links, rechts, links (of vanuit het ontvangende perspectief, op je rechter-, linker- en rechterwang).Smak, smak smak, hoe gaat het met je?! Ga je nog iets zuidelijker in België dan is het niet ongewoon dat ook mannen mekaar een zoen op de wang geven wanneer ze elkaar begroeten. En dan zijn er ook de eindeloos lijkende zoensessies op nieuwjaarsrecepties, familiefeesten of fuiven. Neven en nichten die je in geen jaren gezien hebt, smak smak smak. Collega’s waar je tijdens het jaar nauwelijks contact mee hebt, maar dan op de nieuwjaarsreceptie drie smakkerds moet geven.
Het is niet bij iedereen een gewoonte, en het hangt ook wel een beetje af hoe goed je mekaar kent, maar het wordt toch wel heel vaak gedaan.
Bij het zoenen geven worden makkelijk virussen of bacteriën doorgegeven aan elkaar. Ik wil het risico daarop zoveel mogelijk beperken.
Ik heb ongeveer een jaar geleden beslist om niet meer mee te doen aan al dit gezoen. Ik ben er nooit fan van geweest. Ook als kind al niet. Zoenen geven of krijgen van onguur ruikende nonkels met groezelige baarden. Bwekkes! Zoenen geven aan dames en heren die je nauwelijks kent, maar door bloedverwantschap of gemeenschappelijke vrienden wel verplicht bent om te kussen. Bij sommigen merk je dat ze er ook weinig zin in hebben, dat het meer een aanraken van elkaars wangen is dan een echte zoen, maar toch doen we het maar, tja, de gewoonte hé.

Maar dat is eigenlijk niet de reden waarom ik beslist heb om geen zoenen meer uit te delen (of te ontvangen).
Door de ziekte van Bechterew en de ziekte van Crohn ben ik extra kwetsbaar voor griepjes en verkoudheden. Eigenlijk niet zozeer door de ziektes zelf, maar wel door de medicatie die ik ervoor neem.
Door de medicatie die ik neem voor de ziekte van Bechterew en de ziekte van Crohn ben ik extra kwetsbaar voor griepjes en verkoudheden. Wat een simpele verkoudheid is bij een gezonde persoon, kan bij mij makkelijker uitdraaien op een longontsteking.
Zowel de ziekte van Crohn als de ziekte van Bechterew zijn auto-immuunziektes, wat er kort gezegd eigenlijk op neerkomt dat mijn immuniteitssyteem overuren draait en te hard zijn best doet. Het afweersyteem van mijn lichaam, dat normaal enkel moet werken om externe vijanden als bacteriën en virussen kapot te maken, is op hol geslagen en maakt ook mijn eigen gewrichten en darmen kapot.
De nieuwste soort medicatie die voor de behandeling van deze ziektes wordt gegeven (de zogezegde ‘biologicals‘ of anti-TNF’s) proberen je afweersysteem tot rust te brengen zodat het je gewrichten (Bechterew) of darmen (Crohn) niet meer kapot maakt.
Maar één van de belangrijkste nevenwerkingen van deze medicatie is dat je afweersysteem ook niet meer zo goed werkt tegen externe vijanden: de bacteriën en virussen waarvan je een verkoudheid of een virale infectie krijgt. En daardoor ben ik extra kwetsbaar geworden. Wat een simpele verkoudheid is bij een gezonde persoon met een goed werkend afweersysteem, kan bij mij uitdraaien op een longontsteking. Een banaal buikvirusje bij jou kan er bij mij voor zorgen dat ik in het ziekenhuis beland.
Bij het zoenen geven worden virussen of bacteriën doorgegeven aan elkaar. Ik wil het risico daarop zoveel mogelijk proberen te beperken.
Ik weet best wel dat bacteriën en virussen zich nog op vele andere manieren verspreiden dan door te zoenen. Ook bij een handdruk kan ik besmet raken, en dan hebben we het nog niet gehad over vuile toiletbrillen en bepotelde deurklinken. Maar met wat voorzichtigheid, en op tijd en stond handen wassen kan je ook daar de risico’s proberen in te perken.
Maar zoenen heb ik sowieso uitgesloten. De zoenen zijn voortaan exclusief voorbehouden voor mijn lieve schat. En hij mag er mij ook zoveel geven als hij wil 🙂

Het besluit nemen om geen kussen meer uit te delen of te krijgen is één iets. Het in de praktijk ook daadwerkelijk toepassen is echter tot nu toe niet altijd even simpel geweest. Soms krijg ik al drie smakkerds op mijn wangen, terwijl ik nog ‘neen, liever geen kussen’ aan het stamelen ben 😉 Het is ook niet evident om beknopt de reden ervoor uit te leggen aan mensen die je nauwelijks kent. En sommige mensen gaan het ook niet snappen, of zelfs verder, besluiten dan dat ik een besmettelijke ziekte heb. Nogmaals, voor alle duidelijkheid, Crohn en Bechterew zijn GEEN besmettelijke ziektes. Soms heb ik ook al gewoon gezegd dat ik een keelontsteking heb, en hen niet wil aansteken!
Door deze blog te schrijven hoop ik dat het voor mijn familie, vrienden en kennissen wat duidelijker geworden is waarom ik liever geen kussen meer wil geven. Het is niets persoonlijks en ik zie je er niet minder graag om , maar ik denk gewoon aan mijn eigen gezondheid! 🙂
Poster Zullen we het zoenen maar overslaan? gevonden op community.boomerang.nl
Cartoon Mag ik je kussen gevonden op diverse blogs. Familie Welteverstaan Toon van Driel.
Juist! Het mag helemaal afgeschaft worden! Groot gelijk. Ik doe mee.
Knap verwoord en je hebt het absoluut bij het rechte eind ! Succes !
Digitaal kusje voor jou! 🙂 Zonder bacillen!
Ik heb al 35 jaar Bechterew en heb twee keer een regenboogvliesontsteking gehad. Februari is mijn slechtste maand van het jaar. Ik ben ook geen liefhebber van het rituele kussen en het is evident om mensen die verkouden zijn niet te kussen ofschoon een hand geven al genoeg kan zijn en dan is handen wassen belangrijk.
Maar…… wat belangrijker is, is om je eigen weerstand in stand te behouden en te verbeteren. Ik gebruik al minstens tien jaar Enbrel en ben nooit verkouden of grieperig. Omdat ik heb uitgetest dat ik met de laagste dosis (1x p week 25 mg) nog goed uit te voeten kan wordt mijn weerstand niet onnodig ondermijnd. Dat betekent (voor mij) matig zijn met zoetigheid en alcohol, genoeg nachtrust en frisse lucht en slik ik supplementen zoals vitamines en mineralen (kalk). Ik probeer me niet te verwennen met teveel warmte en neem regelmatig koude douches. Ik doe dagelijks oefeningen en als ik energie genoeg heb ga ik joggen (hoeft niet hard) op het strand wat me een enorme energieboost geeft.
Ik haal voor de zekerheid de griepprik en daar heb ik nagenoeg geen last (sommige zeggen ten onrechte er ziek van te worden maar dat is het lichaam die zich wapent tegen het echte virus).
Wat ik met mijn verhaal wil zeggen: kus iedereen die je lief is maar doe zelf ook genoeg voor je gezondheid!
Groetjes, Peter