Ik volg al meer dan een jaar een ‘revalidatie’programma. Dit gaat door in de kliniek niet zo ver van waar ik woon.

Tweemaal per week volg ik er een oefenprogramma op maat, met oefeningen op speciale toestellen om je been-, rug- en nekspieren te trainen. Tijdens elke sessie is er ook een half uurtje grondoefeningen inbegrepen, waarbij vooral op lenigheid, stabilisatie en kracht wordt gewerkt. Daar leer je ook oefeningen die je makkelijk zelf thuis kan doen.
Allemaal onder begeleiding van kinesisten en ergotherapeuten. Elke sessie duurt ongeveer zo’n 2 tot 2,5 uur, dus het neemt toch wel een hele voormiddag in beslag (zeker als de kliniek ook niet naast de deur is!). In het begin van mijn traject heb ik ook een aantal sessies gehad over een correcte houding tijdens zitten en slapen, hoe je op een rugvriendelijke manier zware lasten heft en tilt, of zelfs hoe je op een goede manier in en uit de auto stapt.

veel meer dan een ‘rugschool’

In de volksmond wordt dit wel eens ‘de rugschool’ genoemd. Maar dat geeft toch wel een vertekend beeld vind ik. Veel mensen denken precies dat het er alleen maar om gaat om een correcte houding aan te leren, of hoe je op een rugvriendelijke manier bepaalde handelingen moet uitoefenen (dingen ‘leren’ dus, zoals op een ‘school’). Ook de term ‘revalidatie’ vind ik niet echt passend, want dat betekent eigenlijk letterlijk ‘herstel’, of ‘terug valide’ worden, en dat dekt ook niet echt de lading vind ik. Toch zeker niet als je de ziekte van Bechterew hebt of wanneer je blijvende beperkingen hebt.

Het is dus veel meer dan een rugschool.  Eigenlijk zie ik het als een soort fitness, maar dan een fitness met medische supervisie en met aandacht voor jouw persoonlijke (medische) situatie. Je wordt er ook om de zoveel sessies getest, en indien nodig of wenselijk wordt je programma aangepast (dat kan ook tussentijds als blijkt dat je programma te zwaar is, of als je met een opstoot zit). De toestellen die er staan zijn ook geen toestellen die je niet zomaar in elke fitnesszaal vindt.

In de zaal zijn niet enkel mensen met Spondylitis Ankylosans of de ziekte van Bechterew aan het oefenen. De mensen die er komen hebben een heel diverse ‘medische’ achtergrond: mensen met een hernia, die een rugoperatie gehad hebben, mensen met reuma, of mensen die gewoon een ‘slechte rug’ of houding hebben. Je ziet er ook mensen van diverse leeftijden, van tieners tot de iets oudere jeugd. Iedereen die met rugklachten kampt kan op voorschrift van een dokter een programma van 36 beurten doorlopen. Voor specifieke aandoeningen (zoals de ziekte van Bechterew), kan je ook nog na die 36 beurten aan een gunstig tarief verder blijven komen (ik betaal nu 5,12€ per beurt, wat op jaarbasis neerkomt op zo’n 266€. Nog steeds goedkoper dan de meeste abonnementen bij een fitness!).

geen wondermiddel

Neemt het de ontstekingen en de pijn weg?
Neen.
Neemt het de oorzaak van de ziekte van Bechterew weg?
Neen.
Neemt het de vermoeidheid weg?
Neen, helemaal niet, en het vergt ook zeker wel inspanning en discipline om er blijvend tweemaal per week naartoe te gaan. En ik ben er soms echt wel nog meer moe van.

Maar het maakt me wel sterker. Het geeft me meer spieren die mijn rug of nek ‘beschermen’, bij schokken of andere slechte bewegingen. Het geeft me meer spierkracht in mijn benen en buik, om op een manier die de druk op mijn rug wat spaart te kunnen recht komen uit een zetel, uit de auto, of bij huishoudelijke taken of werken in de tuin. Ik leer er mijn lichaam beter kennen, mijn beperkingen maar ook mijn mogelijkheden. Waar ik wel al ‘vast’ zit, maar ook op welke vlakken ik wel nog lenig ben en hoe ik kan proberen om dat zo te houden.

De ‘rugschool’ of ‘revalidatie’ is dus geen wondermiddel. Ik kom er niet al dansend buiten. 😉 Maar het zijn wel allemaal kleine beetjes die mij helpen om te blijven verder doen.

Nekspieren trainen:

Go go go!