Ik ben gevraagd naar een trouwfeest en ik zal ….

Ik heb de ziekte van Bechterew, en ik ben gevraagd naar een trouwfeest en ik zal …

trouwfeest

– niet gaan

– wel gaan, enkele pijnstillers nemen en de pijn proberen te verbijten

– mijn grenzen proberen te verleggen en het dan tot een paar dagen erna moeten bekopen dat ik te diep gegaan ben

– enkel naar de receptie gaan en uitleggen aan het bruidspaar dat dat meer doenbaar is voor mij

– niet gaan en het bruidspaar op een ander moment proficiat wensen

Men doet er mij eigenlijk geen plezier me om me uit te nodigen naar een trouwfeest (of een jubilee, of een pensioenfeest, etc.).
Het vooruitzicht om  5, 6 of zelfs 7 uren op een stoel te gaan zitten schrikt me enorm af. En meestal beantwoorden de stoelen in feestzalen ook niet aan mijn criteria van ‘een ideale stoel’ (al bestaat die niet), zoals we al in een vorige blogpost beschreven (klik hier). Geen zijleuningen. Harde zittingen. Pijn. Heen en weer geschuifel. Vermoeid. Zeker als je niet enkel naar het avondfeest zelf gaat, maar ook de voorafgaande festiviteiten of het ja-woord in de kerk of op het gemeentehuis wil meemaken. De dag of de dagen erna dan geen kluit waard zijn omdat je te diep bent gegaan.

Liefst ga ik gewoon naar de receptie. En daarna terug naar huis. Maar natuurlijk snappen sommige mensen dit niet. En sommigen vatten het ook op als een belediging. Waarom wil je dan niet komen? Een avond kan toch geen kwaad? Dat kan je toch wel opbrengen?

Hoe pak jij dit aan?

3 gedachtes over “Ik ben gevraagd naar een trouwfeest en ik zal ….

  1. Schijnbaar ken je het bruidspaar goed genoeg om ze te feliciteren, en het antwoord staat al in je verhaal: ‘liefst ga ik naar de receptie en dan….’ Jij kent je lijf, kent je leven en jij moet het daarmee doen…..al die anderen niet.

  2. geen kerk (als je van rotstoelen spreekt…), wel receptie, nadien naar huis rusten en eventueel zou ik dan bvb tijdens het dansfeest (na het eten dus) nog een uurtje gaan als het ging.
    Ik haat ook zo’n dingen, en tegelijkertijd vind ik het zalig om mee te maken, ook al heb ik tijdens en nadien enorme pijn. Maar de ene keer is de andere niet. Momenteel zou ik bvb niet kunnen gaan (opstoot)
    Maw: alleen jij kan beslissen wat je aan kunt…
    Succes met je beslissing…

  3. Ik ken het probleem maar je leven de hele dag binnen zitten vanwege de pijn is ook niet fijn. De meeste stoelen zitten inderdaad vreselijk. Misschien heb je een rolstoel waar je wel goed in zit of kun je zelf een goed zittende stoel meenemen.
    Als je gedeeltelijk kunt gaan is ook een optie. Zorg in ieder geval wel dat je er bij bent. Ontspanning en leuke dingen doen geven je ook positieve energie.

Plaats een reactie