Een 33 jarige vrouw werd door haar werkgever ontslagen omdat ze tijdens haar ziekteverlof was gaan fietsen. De vrouw die op een boekhoudkantoor werkte, was een week in ziekteverlof wegens stress op het werk.  In die week deed ze mee met en fietstocht voor Kom op Tegen Kanker. De dokter had ook gezegd dat de buitenlucht en de beweging haar goed zouden doen. Haar baas kwam dit echter te weten en ontsloeg haar op staande voet. De vrouw spande een rechtszaak aan en de arbeidsrechter gaf haar nu gelijk. De werkgever moet haar 8500 euro betalen. Ondertussen vond ze al ander werk.

Enkele dingen die bij mij opkomen, wanneer ik denk aan ziekteverlof door een chronische ziekte en de reacties daarop:

– Veel mensen hebben direct een oordeel klaar over chronisch zieken of mensen die in ziekteverlof zijn, zonder dat ze ook maar het minste besef hebben van wat er aan de hand is. Ziekte van Bechte-what? (Bechterew). Spondy Anky -wat? (Spondylitis Ankylosans). Maar dat belet hen blijkbaar helemaal niet om wel medisch expert te zijn over wat jij nu wel kan doen, of zou mogen doen!
Als je ziek bent kan je toch niet gaan fietsen? Als je ECHT ziek bent, dan kan je toch niet naar een toneelvoorstelling gaan, in je tuin werken, of godbetert, een glas alcohol drinken? Want als je dat kan, dan kan je toch ook werken?

– Arbeidsongeschikt wegens ziekte wil zeggen dat er een medische reden is waarom je je werk niet kan uitoefenen. Maar dat wil toch niet zeggen dat je niets anders kan of mag doen? Als je werk erin bestaat dat je 10 uur in een magazijn moet rechtstaan om de stock te inventariseren is dat wel iets heel anders dan een half uur met een vriendin in’t stad een koffietje gaan drinken. Als je 8 uur op een bureaustoel moet zitten is dat ook iets heel anders dan een uurtje gaan zwemmen. Moet je je tijdens ziekteverlof dan in een gouden kooitje opsluiten en mag je niets meer doen? Moet je je sociaal leven stilleggen? Mag je niet meer onder de mensen komen? Neen, helemaal niet!

– Als je een chronische ziekte hebt, is de ene dag ook de andere niet. Er zijn dagen waarop het redelijk goed gaat, maar ook veel dagen waarop het niet goed gaat. Als je dan op die goede dagen al eens buitenkomt, meedoet aan een activiteit, of plezier maakt, lijkt het voor de buitenwereld misschien alsof er geen vuiltje aan de hand is. Maar soms vergt zo’n activiteit wel heel veel inspanning waarvan je dan achteraf dubbel en dik moet recupereren (maar dat ziet men dan meestal niet). Leven met een chronische ziekte gaat gepaard met veel ups en downs. En ook: het gaat niet weg na een weekje verlof of een doosje pillen nemen, maar de ziekte blijft aanwezig. Altijd.

Professor arbeidsrecht Blanpain geeft de arbeidsrechter in bovenstaand geval gelijk. “Het is toch niet omdat je ziek bent, dat je niet mag bewegen?” Maar toch zegt hij ook het volgende:

“Als je twintig kilometer gaat lopen, terwijl je thuis blijft van je werk omdat je pijn hebt aan je rug en je nog amper kan stappen, ja, dan bedrieg je de boel.”

Eigenlijk velt de Professor hier ook een oordeel zoals die werkgever deed bij zijn fietsende werkneemster. Hij heeft namelijk geen idee wat de diagnose is bij iemand met rugpijn, en wat bij die diagnose een goede therapie of behandeling is. Iemand die rugpijn heeft maar toch kan lopen, dat is toch een bedrieger!

Professor, is het niet aan de controlearts om daar een oordeel over te vellen? Bent u ervan op de hoogte dat er een groot verschil is tussen mechanische rugpijn (bv. door hernia, lumbago, het ‘verschot’) en inflammatoire rugpijn (door ontsteking, reuma, ziekte van Bechterew)? Dat bij mechanische rugpijn vaak ‘rusten’ wordt voorgeschreven, maar dat inflammatoire rugpijn net erger wordt bij rust en verbetert bij bewegen (als dat al mogelijk is, want soms is de pijn zo hevig dat bijna niets mogelijk is…)? Dat bij de ziekte van Bechterew wordt aangeraden om zoveel mogelijk oefeningen te doen, om te gaan zwemmen, om te fietsen, om te blijven bewegen?

Veel mensen gaan er van uit dat je bij rugpijn MOET rusten, maar dat is bij de ziekte van Bechterew dus net niet het geval. Ik kreeg ook al eens de opmerking van een collega: dus dan moet jij veel rusten en platliggen? Neen, helemaal niet! Het gezegde “rust roest” is hier wel héél letterlijk te nemen, want bewegen kan helpen voorkomen dat de ruggengraat echt vastgroeit (bamboo spine). Want dat is een typisch kenmerk van de ziekte van Bechterew: door de ontstekingen en botbeschadiging groeien de ruggenwervels (en soms ook andere gewrichten) aan en elkaar en kan je uiteindelijk nog moeilijk bewegen. Blijven bewegen om dat te helpen voorkomen is dus de boodschap! En ja, ik heb het ook al gehad dat ik sommige dagen met moeite kan stappen, maar andere dagen dan wel een fietstochtje doe, en alsjemenou! probeer te genieten van het leven! Maar soms kost me dat wel heel veel moeite hoor.

LINKS:
Onterecht ontslagen wegens fietstocht tijdens ziekteverlof, Het Nieuwsblad, 30 maart 2013.
Vrouw onterecht ontslagen wegens fietstocht tijdens ziekteverlof, Het Laatste Nieuws, 31 maart 2013.